نقش توانمندسازي روان ‎شناختي و تمايل به كارآفريني كاركنان در رابطه بين بازارگرايي و نوآوري سازماني

اين پژوهش با هدف شناسايي و تبيين تأثير متغير بازارگرايي بر نوآوري با توجه به اثر ميانجي توانمندسازي روان‎شناختي كاركنان و اثر تعديل‎گر متغير تمايل به كارآفريني اجرا شد. پژوهش حاضر از نظر روش، توصيفي از نوع پيمايشي است. جامعۀ آماري پژوهش حاضر را 250 نفر از كاركنان شركت بهره‎برداري نفت و گاز آغاجاري واحد كرنج دربرمي‌گيرد. داده‌ها به‎كمك پرسشنامه‌اي گردآوري شدند كه روايي و پايايي آن به تأييد رسيد. براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها، از مدل‌سازي معادلات ساختاري و تكنيك حداقل مربعات جزئي استفاده شده است. يافته‎ها نشان مي‎دهد اثر بازارگرايي سازمان تأثير مثبت و معناداري بر نوآوري دارد و اثر توانمندسازي روان‎شناختي كاركنان تأثير مثبت و معناداري بر نوآوري دارد. اثر توانمندسازي روان‎شناختي كاركنان در رابطۀ بين بازارگرايي و نوآوري تأييد شد. اثر تعديل‎گري متغير تمايل به كارآفريني سازمان بر رابطۀ بين بازارگرايي سازمان و نوآوري تأييد نشد، اين در حالي است كه اثر مستقيم متغير تمايل به كارآفريني بر نوآوري به تأييد رسيد.