رفتارشناسي مخاطب ديندار در مواجهه با ابعاد موسيقايي برخي برنامه‌هاي سيماي ملي

رسانه‌هاي جمعي، به ويژه تلويزيون به دليل گستردگي مخاطبان و قدرت تأثيرگذاري عميق و نافذ، از جمله مهم‌ترين عوامل انتقال ارزش‌ها و هنجارهاي اجتماعي در جوامع جديد به‌شمار مي‌روند. با توجه به وجود «موسيقي»، به‌عنوان يكي از مؤلفه‌هاي اصلي و جدايي ناپذير برخي برنامه‌هاي سيماي ملي، واكنش طيف مخاطبان چنين برنامه‌هايي درخور بررسي است. اين نوشتار، براي آگاهي از رفتار مخاطب متدين، سعي دارد با بهره‌گيري از روش مشاهده ميداني و مصاحبه عميق، رفتار مخاطب را در مواجهه با ابعاد موسيقايي سيماي ملي شناسايي، با روش توصيفي بدون هيچ‌گونه دخل و تصرفي گزارش كند. در نهايت، با رويكردهاي خاص مورد واكاوي و تحليل قرار ‌دهد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از اين است كه مخاطب متدين در مواجهه با آميزه موسيقي، در برنامه‌هاي سيماي ملي به سه شيوه مقابله، همراهي مشروط و منتقدانه و رويكرد همراهي رضايتمندانه،‌ واكنش نشان مي‌دهد. هرچند طيف گسترده‌اي از مخاطبان متدين، نيز تغييري در رفتار خود نمي‌دهند، اما گرايش طيفي از آنها نيز در خصوص موسيقي تغيير يافته است. رسانه ملي با هدف جذب حداكثري مخاطبان، با تقليد و الگوگيري از شبكه‌هاي ماهواره‌اي، موسيقي كمي و كيفي را در ضمن برنامه‌ها افزايش داده، ترويج خوانندگي در جامعه را در دستور كار خود قرار داده است.