شناسايي و تبيين عوامل كليدي توانمندساز در اجراي مشاركت راهبردي موفق

هدف: هدف اصلي اين مطالعه شناسايي عوامل كليدي توانمندساز در اجراي يك مشاركت راهبردي موفق از ديدگاه‌هاي نظري مختلف و تبيين نقش آنها در افزايش عملكرد مشاركت‌ راهبردي است. روش: پژوهش حاضر در زمره پژوهش‌هاي كاربردي از نوع توصيفي ـ پيمايشي قرار دارد. جامعه آماري شامل خبرگان شركت‌هاي زيرمجموعه سازمان صنايع هوايي است كه در رابطه با مشاركت‌هاي راهبردي شناسايي‌شده در اين پژوهش از دانش و اشراف كافي برخوردارند. به‌دليل محدود بودن جامعه آماري و دسترسي به كليه خبرگان، از روش نمونه‌گيري خاصي استفاده نشده است. براي آزمون مدل نيز از روش مدل‌سازي معادله‌هاي ساختاري با رويكرد حداقل مربعات جزئي استفاده شده است. يافته‌ها: يافته‌هاي حاصل از تجزيه و تحليل 79 پرسش‌نامه تكميل‌شده، اعتبار مدل پيشنهادي و كليه فرضيه‌هاي مطرح در آن را تأييد كرده و نشان مي‌دهد عوامل توانمندساز شناسايي‌شده (قابليت مديريت مشاركت، هم‌سويي اهداف و انگيزه‌ها، تناسب منابع مشاركت و سرمايه اجتماعي مشاركت) در مجموع قادر به تبيين حدود 72 درصد از عملكرد يك مشاركت راهبردي هستند. نتيجه‌گيري: بر اساس مدل پيشنهادي اين پژوهش، دو شركت براي اجراي يك مشاركت راهبردي موفق مي‌بايست ابتدا براي بهبود و توسعه مشترك چهار عامل توانمندساز اشاره‌شده اقدام‌هاي لازم را به عمل آورند. مقياس‌هاي اندازه‌گيري و شاخص‌هاي ارائه‌شده در اين پژوهش نيز مي‌تواند مرجع مناسبي براي مديران دو شركت همكار به‌منظور ارزيابي جامع ميزان آمادگي خود قبل از ورود به يك مشاركت راهبردي باشد.