لزوم ارتقاي امنيت محيطي در پايداري پارك هاي شهري؛ با بهره گيري از رويكرد CPTED (مطالعه موردي: پارك بهاران، منطقه 17 شهرداري تهران)

امنيت يكي از نيازهاي اساسي در ساختارهاي شهري و حفظ آن از مهمترين مسائل در زندگي شهري است. در اين ميان توسعه پايدار نه تنها براي نسل حاضر، بلكه براي آيندگان نيز توانايي خلق جامعه اي سالم و پايدار را دارد و پاركهاي شهري عنصر مهمي در ايجاد يك شهر پايدار ميباشند. چرا كه آنها فرصتهايي در زمينه هاي مختلف همچون ارتقاي كيفي محيط، امكانات تفريحي فعال و غيرفعال و محيطي زيبا را فراهم ميكنند. هدف پژوهش، بررسي رويكرد CPTED در جهت ارتقاي امنيت محيطي در پايداري پاركهاي شهري ميباشد و امروزه كمتر به لزوم ارتقاي امنيت، پايداري و ظرفيتهاي بالقوه پاركهاي شهري در كاهش و يا جلوگيري از جرايم توجه ميشود. اين مقاله با روش تحليلي و اسنادي در مرحله تدوين ادبيات نظري و با جمع آوري اطلاعات از طريق روش استدلالي منطقي در بستر مطالعات ميداني نشان ميدهد كه رويكرد CPTED، در اصل روشي براي بهبود بهره بري محيط است و ميتوان از محيطهاي شهري به شكلي بهينه استفاده نمود تا احساس امنيت محيطي در بخشهاي مختلف فضاهاي شهري به ويژه پاركها و فضاهاي گردشي در ساعات مختلف شبانه روز براي مردم فراهم شود. همچنين از ميان اصول پنجگانه رويكرد، حمايت از فعاليتهاي اجتماعي و نظارت طبيعي از اولويت بيشتري برخوردار است.