روابط اقتصادي ايران و هند در عصر ساسانيان (۲۲۴ تا ۶۴۲م)

ميراث مشترك ايران و هند به قبل از مهاجرت آريايي‌‌ها و زماني كه اين دو ملت در كنار هم و با يك ‌‌زبان و مذهب زندگي مي‌‌كردند، برمي‌‌گردد. روابط تجاري بين تمدن «موهنجودارو» و «هاراپا» در هند با تمدن‌‌هاي سيلك و شهر سوخته در ايران برقرار بوده‌‌است. در عصر ساساني اين روابط با حكومت‌‌هاي شمالي و جنوبي هند در كنار روابط فرهنگي و سياسي گسترش يافت. بررسي روابط اقتصادي ساسانيان با هند و نتايج حاصل از آن مسألۀ اين تحقيق است. در اين پژوهش با استفاده از روش توصيفيتحليلي و بازنگري منابع كتابخانه‌‌اي، به‌‌دنبال پاسخ به اين سؤال است كه اين روابط تحت‌‌تأثير چه عواملي قرار داشته‌‌است و نتايج حاصل از آن چه بوده‌‌است؟ نتايج به‌‌دست‌‌آمده از نوشتار نشان مي‌‌دهد، رقابت ساسانيان با روم در تجارت با غرب و شرق از يك ‌‌طرف و رقابت‌‌هاي داخلي حكومت‌‌هاي شمال و جنوب هند از‌‌طرفي ديگر، تبادلات اقتصادي ساسانيان با شرق و به‌‌خصوص هند را به دوران طلايي رساند و نتايج حاصل از آن‌‌ منجر به گسترش روابط اقتصادي، فرهنگي و سياسي مسلمانان با هند بعد از سقوط ساسانيان شد.