ساختاردهي به مسائل مديريت كيفيت با رويكرد مدل سازي ساختاري تفسيري

مدل‌ سازي ساختاري تفسيري (ISM)  يكي از روشهاي طراحي سيستم ها، بويژه سيستم هاي مديريتي  و كيفيتي است. اين رويكرد در ابتدا توسط وارفيلد معرفي و توسعه داده شد و در حال حاضر  به طور فزآينده‌اي مورد استفاده محققان مختلف قرار مي گيرد. رويكرد ISM، افراد و گروهها را قادر مي سازد كه روابط پيچيده بين تعداد زيادي از عناصر را در يك موقعيت پيچيده ي تصميم، ترسيم كند و به عنوان ابزاري براي نظم بخشيدن و جهت دادن به پيچيدگي روابط بين متغيرها عمل مي كند. اين تكنيك با شناسايي متغيرهايي كه با موضوع يا مسئله مرتبط هستند آغاز و سپس روابط زمينه‌اي بين متغيرها با استفاده از تجربيات و دانش عملي خبرگان مشخص و در نهايت مدل ساختاري چند سطحي ايجاد مي شود. هدف از مقاله حاضر بررسي مفهومISM ، مشخص كردن خاستگاه آن به لحاظ پارادايمي، تشريح مراحل اجراي تكنيك و ارائه جنبه هاي كليدي اين رويكرد و كاربرد آن در مسائل مديريت كيفيت مي باشد. بدين منظور پس از تشريح كامل رويكرد مدلسازي ساختاري تفسيري، كاربردي از آن براي تحليل روابط موانع اجراي مديريت كيفيت جامع ارائه و حل شد.