بررسي نقش عقلانيت قرآني در سلامت تصميمات مديران و ارائه يك الگوي مفهومي

اين مقاله با هدف شناسايي و تأثير عقلانيت قرآني و باورهاي ديني در ارتقاي سلامت تصميمات مديران به روش كتابخانه‌اي و مراجعه به اسناد تدوين مي‌شود. تعقل و خردورزي قرآني در سه سطح معرفتي، اخلاقي و ابزاري ظاهر مي شود، در حالي كه عقلانيت سكولار تنها بر عقلانيت ابزاري تكيه دارد. يعني عقلانيت قرآني علاوه بر مهندسي، اندازه گيري، تنظيم و پيش بيني در امور معيشتي، به تنظيم رابطه انسان با جهان و خداي متعال و همچنين تنظيم رابطه انسان با خود و ديگران و معماري اخلاقيات مي پردازد. بنابر اين پيروي از عقلانيت قرآني در عمل موجب اشاعه فضيلت ها  در اين گونه فعاليت هاي سازماني مي شود. فضيلت  ارزش ها و رذيلت زشتي ها است. مفهوم فضيلت يا ارزش يعني آن چيزي است كه موافق عقل وشرع و مستوجب پاداش است و رذيلت يا زشتي آن چيزي است كه مخالف عقل و شرع باشد وعذاب الهي را در پي داشته باشد. بهره نبردن از عقلانيت قرآني و پايين بودن باورهاي ديني در جامعه بويژه نزد تصميم‌گيران موجب مي‌شود تا در اخذ تصميمات بسياري ازظرافت‌ها، دقت‌ها و ارزش‌هاي انساني و اجتماعي ناديده گرفته شود. براي رسيدن به اين اهداف و پاسخگويي به مسأله اصلي فوق، قرآن كريم و آموزه‌هاي ديني مبناي مطالعه قرار گرفته و تلاش شده است تا نقاط كليدي و خطوط عزيمت برخي از اين آموزه‌ها تعيين و سپس آثار و عواقب باور يا عدم باور به آنها در كيفيت تصميمات مديران با افزايش دانش و اصلاح نگرش همراه با ارائه يك الگوي مفهومي مناسب در اشاعه‌ فضليت‌ها درحوزه مديريت با رويكرد اسلامي تحليل گردد.