ملاحظات روش ‌شناختي پژوهش در حيطه برنامه درسي در ايران و آمريكا

پژوهش حاضر با هدف شناسايي رويكردهاي پژوهش در حوزه برنامه درسي ايران و آمريكا صورت گرفته است. به اين منظور دو مجله علميپژوهشي مطالعات برنامه درسي ايران و مطالعات برنامه درسي آمريكا با استفاده از روش نمونه‌گيري ملاك محور انتخاب و از ميان مقاله‌هاي چاپ شده در اين دو مجله، تعداد 100 مقاله داخلي و 100 مقاله خارجي مرتبط با برنامه درسي به روش نمونه‌گيري ملاك محور انتخاب و در چهار حيطه شامل؛ روش پژوهش، ابزار پژوهش، شيوه نمونه­گيري، شيوه تحليل آماري مورد تحليل و بررسي قرار گرفتند. نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه در پژوهش‌هاي داخلي برنامه درسي، رويكرد كمي و در پژوهش‌هاي خارجي، رويكرد كيفي غالب است. همچنين، بررسي روند تحول رويكردهاي پژوهش مربوط به حوزه برنامه درسي ايران در پنج سال مورد مطالعه (1388 تا 1393) و پژوهش‌هاي آمريكا (2009 تا 2014) نشان داد كه روند پژوهش‌هاي برنامه درسي در ايران و آمريكا از كمي به كيفي و تركيبي سير كرده است و اين روند در آمريكا وضوح بيشتري داشته است.