بررسي روابط فرهنگي‌ اجتماعي جامعه با نيروهاي مسلح و تأثير آن در كارآئي نيروهاي مسلح

فرهنگ، مجموعه به هم پيوسته‌اي از شيوه‌هاي تفكر، احساس و عمل است كه بين اعضاي يك جامعه خاص مشترك است. يكي از مهم‌ترين و اصلي‌ترين ابزار حفظ نظام‌ها و بالطبع، پويايي اقتدار ملي آنها فرهنگ است. چرا كه عناصر متفاوت هر اجتماع و نظام سياسي، از طريق بستر فرهنگ به يكديگر پيوند خورده و منسجم مي‌گردند. نيروهاي مسلح، به ستاد فرماندهي كل‌قوا، ارتش، سپاه، نيروي انتظامي، وزارت دفاع و سازمان‌هاي وابسته اطلاق مي‌شود. جامعه نيز به مثابه موجود زنده‌اي است كه افراد و اجزاء آن همگي در خدمت به كليتي كه بقاي نظام را تداوم مي‌بخشد خدمت‌گزارند. هدف اين تحقيق، بررسي روابط فرهنگي اجتماعي جامعه و نيروهاي مسلح و تأثير آن در كارآئي نيروهاي مسلح است. براي بررسي اين رابطه اين سؤال پيش مي‌آيد كه: عوامل مؤثر بر رابطه فرهنگي اجتماعي جامعه و نيروهاي مسلح كدامند؟ اين تحقيق از نظرنوع، كاربردي و از نظر روش، (توصيفي تحليلي) مي‌باشد. محققين، از طريق مطالعه كتابخانه‌اي(اسنادي و پرسشنامه) نسبت به‌جمع‌آوري داده‌ها اقدام و از طريق روش توصيفي آماري و استنباطي به تحليل داده‌ها مي‌پردازند. نتيجه اين تحقيق به تأثير متقابل و رابطه دو سويه فرهنگ جامعه و كارآيي نيروهاي مسلح اشاره و بيان مي‌نمايد كه: فرهنگ جامعه و فرهنگ نيروهاي مسلح با يكديگر در تعامل بوده و هر كدام از ديگري تأثير پذيرند. براين اساس اين تعامل مي‌تواند در ساختار كارآيي ن.م تأثيرگذار ‌باشد و بالا بودن سطح عمومي فرهنگ جامعه، آگاهي و بينش كاركنان نيروهاي مسلح نسبت به فرهنگ جامعه باعث افزايش كارآيي آنان مي‌گردد.