بازخواني موضوع «ارتداد» از زاويه اجبار بر تغيير عقيده در پرتو آموزه‌هاي قرآني و حديثي

مجازات مرتد كه در قرآن به‌طور سربسته و در روايات‌ و فقه اسلامي به تفصيل آمده است، ممكن است شايبه اجبار فرد مسلمان بر حفظ دين و در نهايت تحميل عقيده با زور را ايجاد كند. اين در حالي است كه اسلام، دين دعوت و هدايت مي‌باشد و قرآن، اكراه در دين را نفي كرده است. اين نوشتار مي‌كوشد به شيوه توصيفي تحليلي و روش كتابخانه‌اي، پاسخ اين شايبه و رفع اين ناسازگاري ظاهري را بيابد. بررسي آيات و روايات مربوط به ارتداد، ما را به اين نتيجه مي‌رساند كه مجازات دنيوي مرتد، فقط مربوط به رفتارها و اقدام عملي اوست و نه تغيير عقيده و باور دروني. دو قيد «جحود و تكذيب» و «علني ساختن» براي تحقق موضوع ارتدادي كه مجازات دنيوي را در پي دارد و نيز پرده‌برداري قرآن از توطئه دشمنان براي متزلزل ساختن عقايد مسلمانان با حربه ارتداد، از دلايل و شواهد اين مدعاست و نشانگر اين حقيقت كه حكم سنگين مرتد، به منظور پاسداشت مرزهاي اعتقادي مسلمانان و حفظ حقوق معنوي آنان مي‌باشد.