بررسي تأثير سازماني رهبري خدمتگزار بر رفتار شغلي اعضاي هيئت علمي و كاركنان دانشگاه زنجان

رهبري خدمتگزار نوعي رهبري است كه تمايلات و منافع شخصي خود را كنار مي‌گذارد و در پي تحقق نيازهاي فيزيكي، عاطفي و معنوي ديگران برمي‌آيد. با توجه به اين تعريف انتظار مي‌رود رهبري خدمتگزار پيامدهايي مثبت ايجاد كند. هدف اصلي اين پژوهش بررسي اثر سازماني رهبري خدمتگزار در دانشگاه زنجان است. در اين تأثير رهبري خدمتگزار بر هشت متغير رفتاري اعضاي هيئت علمي و كاركنان دانشگاه زنجان آزمون شده است. بدين منظور پرسشنامه‌اي براي سنجش اين متغيرها طراحي شد و پس از اطمينان از پايايي و روايي به‌وسيله تحليل عاملي تأييدي، در ميان نمونه‌اي متشكل از 200 نفر از اعضاي هيئت علمي و كاركنان دانشگاه زنجان كه به‌طور تصادفي انتخاب شده بودند، توزيع شد. روش تحقيق توصيفي– همبستگي و مبتني بر مدل معادلات ساختاري است. يافته‌هاي تحقيق حاكي از آن است كه رهبري خدمتگزار اثر مثبت و معنادار بر بروز متغيرهاي عجين‌شدن با شغل، اميد، عزت نفس سازماني، تعهد سازماني و رفتارهاي شهروندي سازماني، و اثر منفي و معنادار بر قصد ترك خدمت اعضاي هيئت علمي و كاركنان دانشگاه زنجان مي‌گذارد.