بررسي تطبيقي ساختار معرفت در مكتب پوزيتيويسم و فلسفه صدرايي

Comparative Investigation of Knowledge Structure in Positivism and Sadra’s Philosophy

پوزيتيويسم، در دو چهره كنتي و منطقي، مدعي انحصار معرفت به امور محسوس و موهوم يا بي‌معنا بودن مفاهيم و گزاره‌هاي متعلق به امور متافيزيكي اعم از فلسفي، ديني و اخلاقي است. اين مكتب در فرايند و ابعاد معرفت بشري از پاسخگويي به منشأ تصورات، منشأ تصديقات و قلمرو معرفت ناتوان بوده و راه به شكاكيت مي‌برد؛ اما حكمت صدرايي با دقت‌هاي عقلي عميق بر مفهوم معرفت، علاوه‌بر ارائه معيار قاطع در تعريف معرفت، ملاك تقسيم آن به حضوري و حصولي، احكام معرفتهاي تصوري و تصديقي را تبيين كرده است. براساس اين مكتب، معرفت‌هاي تصوري و تصديقي هم منشأ حسي و هم منشأ فراحسي دارند و به‌تبع اين، مفاهيم و گزاره‌هاي فراحسي، ازجمله معرفتهاي ديني و اخلاقي، قابل درك، تبيين و اثبات صدق مي‌باشند. پژوهش حاضر براساس آراء موجود در منابع دو مكتب، محورهاي يادشده را در ديدگاه دو مكتب بررسي و در نهايت معناداري، ارزش و عقلانيت معرفتهاي ديني و فراحسي را در حكمت صدرايي ارائه كرده است.

no abstract