بررسي تطبيقي تئوري صورت حيات ويتگنشتاين و عرف خاص فقاهتي

A Comparative Study of Wittgenstein`s Theory of Form of Life and the Theory of Particular Common Sense in Fiqh

مدخليت تغييرات فرهنگي و اجتماعي در پويايي افهام و استفهام معناشناختي واژگان و گزاره هاي شرعي و كلامي، پرسشي را فرا مي آورد كه اين پژوهش در صدد پاسخ به آن است. از اين روي، با رويكردي تطبيقي و مقايسه اي به بررسي اشتراكات و افتراقات دو نظريه مرتبط با موضوع پژوهش يعني تئوري صورت حيات ويتگنشتاين و عرف خاص فقاهتي پرداخته ايم. توضيح اينكه مقاله حاضر با تلفيق روش هاي كتابخانه اي و تحليل محتواي متن، به واكاوي متون اجتهادي و فقاهتي شيعي و سني در مورد مصطلح عرف خاص پرداخته است و پس از ايضاح مصطلح مزبور، آن را با تفسيري از تئوري صورت حيات مورد تطبيق قرار داده است. در نتيجه گيري پژوهش، وجوه اشتراكي كه عبارتند از زمانبندي، جمعي بودن، آگاهانه بودن و وجه افتراقي «نسبيت» بدست آمده است. در نهايت با تحليل ثانوي وجه افتراقي، امكان ناديده گرفتن آن بر اساس تدريجي بودن تغيير و تحولات عرفي در پويايي معاني شرعي و اعتقادي و تجويز پويايي مزبور از سوي شرع مورد بررسي قرار گرفته است.

no abstract.