بررسي جايگاه اقتصادي ايران بين كشورهاي عضو سازمان كنفرانس اسلامي با استفاده از تكنيك‌هاي چند معياره

براساس سند چشم‌انداز، دست يافتن كشور ايران به جايگاه اول اقتصادي، علمي و فناوري در افق سال 1404 تعريف شده است. براي رسيدن به تصويري كه اين سند ترسيم كرده است، داشتن درك مناسب از جايگاه فعلي امري نهايت حياتي، برنامه‌ريزي و سياست‌گذاري‌هاي آتي نيز بايد با آگاهي از اين جايگاه صورت گيرد. در اين تحقيق سيع شده است كه جايگاه اقتصادي ايران در ميان كشورهاي سازمان عضو كنفرانس اسلامي (OIC)، مشخص گردد. به اين منظور شاخص‌هاي مختلف اقتصادي كشورهاي منتخب در بازه زماني مشخص جمع‌آوري شدند. با توجه به اين ‌كه اهميت اين شاخص‌ها در تعيين جايگاه اقتصادي يكسان نيست، تبيين اين روابط از طريق اعمال روش­هاي تصميم­گيري چند شاخصه با استفاده از روش تاپسيس و نيز اكسپرت چويس براي هر كدام از شاخص‌ها وزن نسبي تعيين گرديد و سپس شاخص تركيبي جايگاه اقتصادي كشورها مشخص شد. نتايج تحقيق نشان ميدهد در ميان پنجاه و شش كشور اين سازمان در حوزه اقتصادي، كشورهاي تركيه، اندونزي، عربستان سعودي، جمهوري اسلامي ايران و نايجريه هر كدام به ترتيب رتبه‌هاي يكم تا پنجم؛ كشورهاي گامبيا، گينه بيسائو، كومور، ليبي و سوريه هركدام به ترتيب رتبه­هاي پنجاه و دوم تا پنجاه و ششم را به خود اختصاص دادند.