تأثير مديريت نقدينگي بر عملكرد (سودآوري) بانكداري بدون ربا در ايران: مطالعه موردي بانك‌هاي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران

امروزه بانك­ها از مهمترين محرك­هاي چرخه اقتصادي كشورها به شمار مي­آيند كه مي­توانند در بخش­هاي مختلف اقتصادي نقش به ­سزايي داشته باشند. گسترش بازارهاي جهاني و افزايش رقابت در بازارهاي خدمات مالي، سودآوري صنعت بانكداري را تحت تأثير قرار داده است. با توجه به اينكه سودآوري يكي از كاركردهاي مهم بانك به‌شمار مي­رود، لذا توجه به شاخص سودآوري به‌عنوان يكي از شاخص­هاي ارزيابي عملكرد در بانك و اهميت نقش آن در تصميمات مرتبط با نحوه تجهيز و تأمين مالي ضروري است. براين اساس در مطالعه حاضر به بررسي تأثير مديريت نقدينگي بر سودآوري 21 بانك پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران طي دوره زماني 1391-1396 پرداخته مي­شود. براي اندازه­گيري متغير سودآوري بانك از شاخص­هاي بازدهي مجموع دارايي­ها متغير نقدينگي از چهار شاخص نسبت بدهي كل به كل سپرده­ها، نسبت بدهي كل به كل دارايي، نسبت سرمايه­گذاري به كل دارايي و نسبت سرمايه­گذاري به كل سپرده­ها استفاده شده است. نتايج حاصل از الگوي رگرسيون چندگانه نشان مي­دهد كه تمامي شاخص­هاي در نظر گرفته­شده براي (ROA)، بازدهي حقوق صاحبان سهام (ROE) و بازدهي سپرده­ها (ROD) و همچنين براي متغير نقدينگي، تأثير مثبت و مستقيمي بر شاخص­هاي سودآوري دارند و شاخص نسبت بدهي كل به كل دارايي، داراي بيشترين تأثير مثبت است.