ارائه چارچوبي براي بررسي تأثيرات آينده‌نگاري سازماني بر سياست‌گذاري در صنعت ورزش ايران

صنعت ورزش كشور، با توجه به شرايط پيچيده و تحريم‌هاي فني و اقتصادي بايد قابليت‌ها و ابزارهاي فناورانه لازم را با اتكا به توان نوآوري و استعداد كشور توسعه داده و عرضه نمايد. پاسخ به نيازهاي ورزشي و مواجهه با شرايط پيچيده آينده، طبعاً مستلزم آينده‌نگاري است تا نهايتاً حاصل تلاش‌ها و نوآوري‌ها از اثربخشي، پابرجايي و قابليت‌هاي لازم در قبال محيط‌ آينده برخوردار باشند. در اين زمينه، عملاً توجه به سياست‌گذاري ورزشي و آينده‌نگاري در دستور كار و اولويت‌هاي سازمان‌ها و نهادهاي ورزشي كشور قرار گيرد. سياست‌گذاري با تفكر و دانش درهم‌آميخته شده است، دانش آينده‌نگاري، پديده‌اي مكمل در سياست‌گذاري گذاري عمومي است. پژوهش حاضر رابطه بين سياست‌گذاري ورزشي و آينده‌نگاري را پايه‌ريزي مي‌كند. متغيرهاي كليدي ممكن در ارتباط بين آينده‌نگاري و سياست‌گذاري ورزشي (ساختار سازماني، مشاركت ورزشي، تأمين مالي) موردبررسي قرار مي‌گيرد. در اين پژوهش سازمان و فرآيند سياست‌گذاري و آينده‌پژوهي توصيف مي‌شود. علاوه بر آن، نتايج را به‌منظور برازشي مناسب بين آينده‌نگاري و سياست‌گذاري تا حد امكان تعميم مي‌دهيم، لذا دستاورد كليدي حاصل از اين پژوهش تحقق سياست‌گذاري ورزشي آينده محور در سطح ملي است.