بازنمايي درون‌گفتماني كارآمدي جمهوري اسلامي در گام دوم انقلاب

The Intra-discourse Representation of the Islamic Republic of Iran's Effectiveness in the Second Step of the Revolution

در اين مقاله سعي شده است با ابتناي بر بيانيه گام دوم انقلاب اسلامي به اين پرسش اساسي پاسخ داده شود كه به‌كارگيري كارگزاران كارآمد در حوزه‌هاي موضوعي مختلف با چه محدوديت‌هايي مواجه است و چگونه مي‌توان ضمن پايبندي به اصول لايتغير گفتماني، از طريق بازنمايي گفتماني، محدوديت‌هاي به‌كارگيري كارگزاران كارآمد -كه محور اصلي تجويزي در بيانيه گام دوم است- را كاهش داد؟ براي پاسخ به اين پرسش، با استفاده از روش‌شناسي تحليل لايهاي علّي، شاخص هاي كارگزار كارآمد در چهار سطح ليتاني، زمينه‌اي، گفتماني و سطح استعاره‌ها با رويكردي انتقادي مورد تحليل و با تشريح انحرافات به هم پيوسته در لايه‌ها، اقتضائات و ملزومات كارگشا در هر سطح براي گام دوم ترسيم شده است.

The basic question of This article is what kind of problems or limitations are in the face of employment the efficient agents in different subject areas based on the second step of the Islamic Revolution statement? and how can reduce these limitations and preserve the discursive principles at the same time? To answer the question, using causal layer analysis methodology, efficient agent indexes in four levels of literal, contextual, discursive and metaphorical are analyzed with critical approach and by explaining the interconnected aberrations in layers, facilitator requirements at each level are extracted for the revolution second step.