كاربست‌هاي تاريخ در قرآن كريم

قرآن در تاريخ نگاري خود از شيوه اي خاص برخوردار است . او در مواجهه‌ي با تاريخ و قضاياي تاريخي همانند كسي است كه از بالا نظاره‌گر تاريخ بوده و تمام جزييات آن را مشاهده كرده است و با نگاهي جامع‌ وبا زدودن شاخ و برگ و زوايد رويدادها ووقايع، با چشمي همه جانبه‌نگر به قواعدي عام، جاري در زمان وتاثير گذار و جامع، دست يافته است. قرآن كريم، از يك زاويه‌ي ديد كلي‌نگر به كاركردهاي تاثير گذار در زوا ياي مختلف آموزشي، تربيتي، اجتماعي، سياسي، كشف سنن و قوانين،معرفي دسته‌بندي‌ها و نحله‌هاي فكري در جامعه و شناساندن علل عظمت و انحطاط جوامع و امم توجه كرده است و با كنار نهادن و فاصله گرفتن از ويژگي‌ها و خصوصيت‌هاي زماني، مكاني و افرادي، به تاريخ و وقايع تاريخي نگريسته است. در مقاله پيش در جستجوي كاربست هاي تاريخ در قرآن ، با روشي تحليلي به تبيين كاربست‌هاي تاريخ از زاويه‌ي ديد قرآن در سه محور « آموزشي–تربيتي »، « شناختي » و « اجتماعي – سياسي» پرداخته ايم.