مقايسه عملكرد شناختي بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا و وسواسي - جبري بر اساس آزمون هوشي وكسلر بزرگسالان

مقدمه: هدف پژوهش حاضر بررسي عملكرد شناختي بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا و وسواسي-جبري سازمان بهزيستي و مقايسه آنان در خرده مقياس هاي عملي و كلامي آزمون هوشي وكسلر بزرگسالان بود. روش: طرح پژوهش حاضر از نوع علي مقايسه ي و نمونه آماري شامل 24 آزمودني در  سال 1397 از مراكز بهزيستي شهر اراك و خمين بود كه  به روش نمونه گيري در دسترس و در دو گروه اسكيزوفرنيا(12نفر) و افراد وسواسي جبري(12) انتخاب شدند. آزمودني ها با استفاده از آزمون هوشي وكسلر بزرگسالان ارزيابي شدند. يافته ها: تحليل داده ها با استفاده از آزمون هاي آماري تي تك نمونه اي و تحليل واريانس چند متغيري نشان داد كه عملكرد بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا و وسواسيجبري درهوشبهر و خرده مقياس هاي كلامي و عملي به ترتيب از 100 به عنوان ميانگين هوش كلامي و  عملي  و 10 به عنوان ميانگين خرده مقياس ها پايين تر بود. ميانگين بيماران مبتلا به اسكيزوفرنيا نيز بطور معنادار پايين تر از مبتلايان به اختلال وسواسيجبري بود. نتيجه گيري: نتايج پژوهش حاضر نشان داد كه بيماران اسكيزوفرن در مقايسه با بيماران وسواسيجبري در همه خرده مقياس هاي كلامي و عملي، عملكرد شناختي پايين تري داشتند. اختلاف ميانگين در خرده آزمون هاي عملي بارزتر از خرده مقياس هاي كلامي بود. اين نتيجه به بيماران تحت پوشش سازمان بهزيستي قابل تعميم است.