ايضاح خوانش قرآني "قناعت" به عنوان عامليت بهم‌تنيدگي حيات طيبه در نهج البلاغه

شيوه و نوع زيستي كه خداوند به انسان معرفي مي‌كند، حيات طيبه است كه مظهري از حيات حقيقي خداوند است؛ حياتي در جاي جاي خود پاكي و طهارت متبلور است و عاري از هر نوع خباثت و آلودگي است، از ايمان و عمل صالح شروع شده تا در مراتب كمال عبوديت، انسان را مقرّب درگاه پروردگار خويش كند. در اين مقاله به بررسي هم‌سازگاري و بهم تنيدگي حيات طيبه در نهج البلاغه با توجه به تعريف و مفهوم آن پرداخته شد. از جمله شاخص‌هاي مد نظر حيات طيبه اعم از قناعت و عمل صالح بر اساس خطبه‌ها، نامه‌ها و حكمت‌هاي امام علي(ع) انتخاب و ضمن ارائه توضيحات و سپس شاخص‌ها، مستند گرديد.