تدوين مدل ساختاري درك مطلب خواندن براساس عوامل شناختي فردي دانش‌آموزان دوره ابتدايي شهر همدان

هدف: امروزه حجم قابل‌ توجهي از اطلاعات به‌صورت نوشتاري مبادله مي‌گردد، لذا خواندن و درك مطلب به‌عنوان يك ضرورت و مقدمه موفقيت و پيشرفت در جامعه مطرح است.خواندن و درك مطلب همواره به‌عنوان يكي از اولويت‌‌هاي مهم نظام‌‌هاي آموزشي جوامع مطرح بوده و بخش وسيعي از برنامه‌‌هاي درسي را به ويژه در سال‌هاي نخستين تحصيل در برمي‌گيرد. هدف پژوهش حاضر بررسي عوامل شناختي فردي (خودپنداره خواندن و نگرش به خواندن) اثرگذار بر درك مطلب خواندن به‌منظور تدوين يك مدل ساختاري در بين دانش‌آموزان دختر و پسر پايه چهارم ابتدايي شهر همدان بود. روش: جامعه آماري شامل 12000 دانش‌آموز مشغول به تحصيل در دوره ابتدايي در سال تحصيلي 96-95 بود كه از اين تعداد نمونه آماري شامل 287 دانش‌آموز (128 پسر و 159 دختر) با ميانگين سني 10.11 سال از طريق روش نمونه‌گيري خوش‌هاي چندمرحله‌اي انتخاب شدند. يافته ها: در اين پژوهش از مقياس‌‌هاي خودپنداره خواندن چپمن و تانر 1995 و نگرش به خواندن مك كنا 1990 و درك مطلب خواندن از پرسشنامه محقق ساخته براساس آزمون درك مطلب مهرنژاد 1378 استفاده شد. جهت تحليل داده‌‌ها از آزمون كولموگروف اسميرنوف و معادلات ساختاري با استفاده از نرم‌افزار Spss و Amos استفاده شد. نتيجه‌گيري: نتايج حاكي از آن بود كه اين متغير‌ها بر درك مطلب خواندن دانش‌آموزان اثر معنادار دارند. نگرش به خواندن 62% و خودپنداره خواندن 58%، توانستند بيشترين ميزان درك مطلب دانش‌آموزان را تبيين كنند.