يك رويكرد تركيبي DEA و TOPSIS جهت ارزيابي نسبي شهرهاي كشور جهت احداث نيروگاه خورشيدي

در اين مقاله ابتدا متغيرهاي اساسي جهت احداث نيروگاه خورشيدي را شناسايي مي كنيم سپس با استفاده از روش topsis به رتبه بندي شهرهاي كشور جهت احداث نيروگاه خورشيدي مي پردازيم.روش topsis به هر شهر عددي را بر حسب فاصله از گزينه ايده آل مثبت و منفي نسبت مي دهد. در ادامه با استفاده از تكنيك تحليل پوششي داده‌ها (DEA) و با استفاده از مدل مضربي CCR ورودي ـ محور و با توجه به خروجي روش topsis و نيز متغيرهاي ورودي هر شهر به ارزيابي نسبي شهرهاي كشور جهت احداث نيروگاه خورشيدي يا به بيان ديگر ظرفيت احداث نيروگاه خورشيدي در هر يك از شهرها را مقايسه نسبي مي كنيم و نقاط كارا را بدست مي آوريم. با مشخص شدن مرز كارايي شهرهايي كه داراي كارايي پارتو هستند را جهت سرمايه گذاري و احداث و بهره برداري از انرژي خورشيدي پيشنهاد مي دهيم . نتايج بدست آمده نشان مي دهد شهر اهواز مستعدترين شهر جهت بهره برداري از انرژي خورشيدي مي باشد.