پيش‌بيني و شناسايي شركت‎هاي با احتمال ورشكستگي بالا در بورس تهران (تحليل متفاوتي از مدل‎ها)

مقاله حاضر احتمال پيش‎بيني ورشكستگي شركت‎ها با مدل‎هاي اسپرينگ، آلتمن، فولمر، زيمسكي و ژنتيك مك‌كي در بين شركت‎هاي موجود در بورس تهران را به شكلي متفاوت نسبت به پژوهش‎هاي قبلي و با هدف معرفي شركت‎هايي كه احتمال ورشكستگي بالاتري با رويكرد مقايسه‎اي در بين مدل‎ها دارند مورد بررسي قرار داده است.براي دستيابي به اين هدف 75 شركت كه مشمول ماده 141 قانون تجارت نيستند انتخاب گرديد. داده‎هاي مورد نياز براي دوره 10 ساله (8695) جمع‎آوري شده است. با توجه به نتايج هر يك از مدل‎هاي فوق تعدادي شركت به عنوان شركت‎هاي با احتمال ورشكستگي بالا شناسايي شده و سپس شركت‎هايي كه در بيشتر اين مدل‎ها به عنوان شركت با احتمال ورشكسته معرفي شدند، تفكيك گرديدند. نتايج همچنين نشان مي‎دهد كه به استثنا مدل مك‎كي، در چهار مدل ديگر سه شركت با احتمال ورشكستگي بالا قرار گرفتند و از بين اين چهار مدل نيز، مدل زيمسكي ضريب تعيين بالاتري داشته، از اين رو مي‎توان گفت نسبت به ساير مدل‎ها جهت پيش‎بيني ورشكستگي دقت بيشتري داشته است و از بين نسبت‎هاي مالي، نسبت بدهي، گردش دارايي‎ها و بازده دارايي‎ها نقش مهمي در تعيين ورشكستگي شركت‎ها دارند.