بررسي رضايت شغلي كاركنان بيمارستانهاي آموزشي دانشگاه علوم پزشكي جندي‌شاپور اهواز بر اساس الگوي دوعاملي هرز برگ

زمينه: رضايت شغلي از مهم‌ترين عوامل مؤثر در كارايي و بهره‌وري سازمان است. هدف از تحقيق حاضر، بررسي رضايت شغلي كاركنان بيمارستانهاي آموزشي شهر اهواز بر اساس الگوي دوعاملي هرزبرگ بود. روش كار: پژوهش از نوع توصيفي تحليلي و از نظر زمان مقطعي بود. حجم نمونه ۱۴۷ محاسبه شد. نمونه گيري با روش طبقه اي انجام شد. ابزار جمع‌آوري داده ها پرسشنامه‌اي مشتمل بر دو بخش اطلاعات دموگرافيك و پرسشنامه رضايت شغلي در طيف ليكرت بود. داده‌ها با استفاده از آمار توصيفي (ميانگين و انحراف معيار) و استنباطي (آزمون‌هاي پارامتريك) در نسخه ۱۶ نرم‌افزار SPSS تحليل شد. يافته ها: در عوامل بقا آيتم حقوق بيشترين ميانگين امتياز (3.35 ± 1.05) را داشت و ساير آيتم نسبتاً ناراضي برآورد شدند. در عوامل انگيزشي تمام مؤلفه ها نسبتاً ناراضي برآورد شدند. بين آيتم قدرداني و سن رابطه معناداري مشاهده شد (0.03 P). بين رضايت از حقوق و سطح تحصيلات رابطه معني داري مشاهده شد (0.01 P). نتيجه گيري: به‌منظور ارتقاء بهره وري كاركنان بيمارستانهاي آموزشي لازم است علاوه بر ابعادي از كار كه مانع از ترك شغل از جانب كاركنان مي‌شود، بر انگيزش ايشان نيز تأكيد شود.