فرم‌شناسي تلميحات روايي- قرآني در مجموعه اشعار شفيعي‌كدكني

تلميح يكي از كهن‌ترين و پركاربردترين فنون و صنايع ادبي ـ بلاغي است كه سبب غناي معنايي و زيبايي زباني شعر مي‌شود؛ اما در ادبيات و شعر معاصر، رشد دانش ادبي و گسترش مطالعات نقد ادبي سبب تنوع و پيچيدگي كاربرد اين صنعت ادبي در شعر شده است كه بررسي و تحليل ظرافتهاي ساختاري و نحوۀ سازوكار آنها نيازمند مطالعات دقيق‌تر با رويكردهاي نوين است. از اين رو، پژوهش حاضر در صدد است به شيوۀ توصيفي ـ تحليلي ساختار تلميحات روايي ـ قرآني در مجموعۀ اشعار شفيعي ‌كدكني را با روشي نوين بررسي كند تا دريابد شفيعي ‌كدكني با چه شگردهاي فرمي از روايتهاي قرآن در تلميحات شعري‌اش استفاده كرده و بر اين اساس، چه اقسام تلميحي در شعر او وجود دارد؟ بر اساس نتايج، شفيعي ‌كدكني شاعري است كه در تلميحات روايي ـ قرآني خود قسمتهاي مختلفي از داستانهاي معروف و شناخته‌شدۀ قرآني را با نوآوري‌ها و هنجارشكني‌هاي ساختاري و هنري متنوع و پيچيده‌اي به كار برده است كه سبب ايجاد اقسام مختلف تلميحات تشبيهي، ساختاري، آيرونيك، چندوجهي، تركيبي، پژواكي و نام­دهي خاص در شعرش شده است.