تأملي در ويژگيهاي نوع ادبي حكايت و تفاوت آن با قصه

مسأله‌ اصلي اين مقاله، ارائه تعريف دقيق حكايتهاي ادبيات فارسي بر مبناي كاررفت ويژه‌ عناصر آن به شكل عنصر غالب است؛ زيرا يكي از مواردي كه قالبهاي ادبيات داستاني را از يكديگر متمايز مي‌كند، نحوه‌ كاربرد عناصر داستاني است. اين مقاله با شيوه تحليل مقايسه‌اي و با بررسي تفاوتهاي اين دو نوع، سعي مي‌كند نوع ادبي حكايت را باز تعريف كند و تفاوتهاي آن را با قصه نشان دهد. بررسيها نشان داد كاررفت ويژه‌ عناصر روايي، ويژگيهاي خاص ارجاع به واقعيت، آموزشي بودن و عدم‌انسجام، نوع ادبي حكايت را از ديگر انواع داستاني، بويژه قصه، متمايز مي‌كند. در نهايت اين مباحث مقدمه‌اي است براي مباحثي از قبيل زمينه‌هاي پيدايي انواع داستاني سنتي در فرهنگ ايراني و دلايل افول آنها در روزگار معاصر.