كاربرد الگوي مميزي راهبردي در تدوين راهبرد‌هاي منابع انساني

جايگاه محوري منابع انساني در سازمان‌ها، آن را عاملي راهبردي در اداره سازمان مطرح مي‌كند؛ بنابراين، تدوين، اجرا و ارزيابي راهبرد‌هاي منابع انساني، به‌عنوان الگويي از تصميمات درباره راهبرد‌هاي متعلق به منابع انساني، باهدف مرتبط ساختن آنها باهدف‌هاي راهبردي سازمان مدنظر قرار مي‌گيرد. در اين پژوهش، به‌منظور تدوين راهبرد‌هاي منابع انساني در دانشگاه علوم پزشكي شيراز، داده‌ها از طريق پرسشنامه، مصاحبه و مطالعه اسناد جمع آوري شده است. براي تدوين راهبرد‌هاي منابع انساني از الگوي طبيعي، ماتريس‌هاي SWOT، IE، QSPM و روش دلفي استفاده‌ شده است. بر اساس نتايج، موقعيت راهبردي دانشگاه از نظر منابع انساني، در خانه‌هاي محافظه‌كارانه و تهاجمي قرار دارد. يافته‌هاي پژوهش، مبين اين نكته است كه دانشگاه با اجراي راهبرد‌هاي پيشنهادي مي‌تواند به هم‌افزايي در فعاليت‌ها و هماهنگي بيشتر در سياست‌هاي منابع انساني با راهبرد‌هاي كلي نائل شود.