تأثير فرهنگ دانش محور بر نوآوري راهبردي، ظرفيت جذب دانش و انعطاف پذيري راهبردي

هدف اصلي پژوهش، بررسي تأثير فرهنگ دانش‌محور بر نوآوري راهبردي در شركت‌هاي واقع در پارك علم و فنآوري دانشگاه تهران است؛ همچنين پژوهش حاضر به نقش ميانجي ظرفيت جذب دانش در اين رابطه مي‌پردازد و بررسي مي‌كند كه آيا انعطاف‌پذيري راهبردي، اين رابطه را تقويت مي‌نمايد يا تضعيف؟ فلسفه اين پژوهش اثبات‌باوري، رويكرد آن قياسي و راهبرد آن پيمايش است و بدين منظور و پس از مرور مباني نظري و طراحي مدل مفهومي، پرسشنامه‌اي مشتمل بر 24 پرسش به نمونه آماري متشكل از 113 نيروي ستادي شركت‌هاي موردنظر ارائه شد؛ سپس، داده‌هاي گردآوري شده به كمك نرم‌افزار Smart PlS و از طريق ماتريس همبستگي، آزمون معادلات ساختاري و آزمون برازش مدل مورد تحليل و آزمون قرار گرفتند. در نهايت، هر سه فرضيه پژوهش تأييد شدند و مشخص شد كه ارزش‌ها و باورهاي معطوف به تسهيم و خلق دانش مي‌توانند در ظرفيت جذب بالقوه و بالفعل دانش مؤثر باشند و همچنين اين ظرفيت جذب در خلق مدل‌هاي جديد كسب‌و‌كار مؤثر است؛ همچنين نتايج پژوهش حاكي از آن است كه رابطه بين ظرفيت جذب و نوآوري راهبردي با بالارفتن سطح انعطاف‌پذيري راهبردي تقويت مي‌شود.