واكاوي مضامين مشترك در شعر شاملو ، الوار و هيوز از منظر ادبيات متعهد

تعامل ميان ادبيات دربين ملتها از طريق مفاهيم مشترك و تأثيرپذيري شاعران در آثار ادبي ازهم درحوزۀ ادبيات تطبيقي مورد بررسي قرار ميگيرد. بخشي ازشعرمعاصر در جامعه امروز برخواسته از زندگي اجتماعي است و تأثير پذيري ازفرامتنهاي شعري در محيطهاي اجتماعي، سياسي ، اقتصادي حاكم بر جامعه است. شاملو، پلالوار و هيوز شاعراني هستند كه از سه فرهنگ متمايز و در قرني مشترك و البته در محيط جغرافيايي متفاوت به شاعري مي­پردازند؛ زمينههاي اصلي شعر اين سه متأثر از زندگي اجتماعي است و هرسه در دورهاي از زندگي شعريشان به جريانهاي چپ گرايش داشتهاند و همين گرايشها مضامين مشتركي را در شعر ايشان پديد آورده است. مضاميني همچون آزادي ، عدالت ، ظلم ستيزي ، استبدادستيزي، توجه به وضعيت زندگي كارگران،بازنمود آموزه هاي ماركسيستي و ياد مبارزاني كه در راه اين اهداف تلاش ميكردند از جمله اين اشتراكات است. به طوري كه شعرآنها نمايانگر وضعيت و بحرانهاي جامعه خود و جهان است. اين پژوهش به شيوه توصيفي ، تحليلي ديوان شاعران مورد بحث را براي استخراج اين مشابهتها و نقد و تحليل آن برمبناي جامعهشناسي ذوق ادبي و هنري ايشان بررسيده است.