تحقيقي بر تفاوت عملكرد مترجمان دانشگاهي و تجربي ايراني بر پايه‌ي ترجمه‌ي جملات مركب وابستگيِ انگليسي

همواره نظريه‌پردازان و مترجمان حرفه‌اي بين دانشگاه يا تجربه شخصي براي امر ترجمه اختلاف نظر داشته‌اند؛ خصوصاً كه دانشگاه برخلاف برنامه‌ها‌ي آموزشي‌ نسبتاً جامعش، جوابگوي نيازهاي بازار كار نبوده است. هدف اين تحقيق، بررسي تفاوت‌هاي ممكن بين عملكرد مترجمان دانشگاهي و تجربي ايراني در ترجمه‌ي «جملات مركب وابستگي» انگليسي و شناسايي تكنيك‌هاي بكار رفته بوده است. بنابراين، از شش رمانِ ترجمه شده‌ي انگليسيِ سه مترجم دانشگاهي و سه مترجم تجربي، منتخبي از چالش برانگيزترين جملات به «روشC ودينگتون» مقابله و مقايسه شد و نمره داده شد. طبق نتايج، بويژه آزمون «يو مان-ويتني»، محقق گرديد برخلاف باور عموم يعني ترجمه‌ي بهتر مترجمان تجربي، عملكرد هردو گروه تقريباً يكسان بوده است؛ بعلاوه، تكنيكي خاص نيز يافت نشد، اما نتايج ثانويه اين تحقيق را حائزاهميت نمود. بعنوان مهمترين دستاورد، مي‌توان به تأثير آشكار «مهارت ويراستاري» بر روي كيفيت ترجمه اشاره كرد كه مي‌تواند در جهت طراحي برنامه‌هاي آموزشي كاربردي‌تر مفيد واقع شود.