پژوهشي در ‌نظريه ميدان‌هاي كاربردي - معنايي و كاربرد آن در مطالعات مقايسه‌اي و مقابله‌اي زباني

در اين مقاله به نظريه ميدان‌هاي كاربردي – معنايي زبان و كاربرد آن در پژوهش‌هاي مقايسه‌اي و خصوصاً مقابله‌اي دو زبان در چارچوب دستور نقشگرا پرداخته شده است. اين نگرش رويكردي بر اساس آرا و نظريات زبانشناسان روس و با ذكر نمونه هايي عملي از تحقيقات انجام شده آن‌ها صورت گرفته است. ميدان‌هاي كاربردي- معنايي بر طبق تعريف به گروهي از واحدهاي دستوري، واژگاني و يا تركيبي گفته مي-شود كه بر مبناي يك مقوله‌ي معنايي مشخص در يك گروه قرار گرفته‌اند و بر اساس كاربرد معنايي مشتركشان با يكديگر در تعامل قرار دارند. در اين مقاله به طور خاص ميدان كاربردي – معنايي بر اساس مقوله معنايي «امكان» بررسي شده است. هدف از اين مقاله نشان دادن كاربرد اين نظريه دربررسي ابزارهاي دستوري و واژگاني زبان براي بيان يك مقوله معنايي و نقش مهمي است كه اين نظريه مي‌تواند در بررسي‌هاي درون زباني و در نهايت بين زباني ايفا كند و راهكارهاي مناسبي براي بهينه‌سازي ويا تغييرروش‌هاي آموزش يك زبان خارجي به زبان‌آموزان آن را در اختيار پژوهشگران قرار دهد.