بررسي رابطه همبستگي ميزان انتشار دي اكسيد كربن با جمعيت، نرخ شهرنشيني و توليد ناخالص داخلي در ايران با استفاده از مد رگرسيون چند متغيره

گسترش فعاليت هاي صنعتي و رشد بي رويه شهرها موجب افزايش غلظت گازهاي گلخانه اي مانند دي اكسيد كربن در اتمسفر شده است. افزايش اثرات منفي گرمايش جهاني و تغييرات آب و هوايي يكي از معضلات اصلي جامعه جهاني در هزاره سوم مي باشد. امروزه برنامه‌ريزي‌هاي اقتصادي و سياست‌گزاري‌ها به ملاحظات محيط زيستي گره خورده است. ايران به عنوان يكي از كشورهاي در حال توسعه كه به دنبال توسعه پايدار مي‌باشد بايستي انتشار گاز دي اكسيد كربن، رشد سريع شهرنشيني و اثرات محيط زيستي آنها بخصوص در زماني كه ميزان گازهاي آلاينده در حال افزايش مي‌باشد را لحاظ نمايد. در مطالعه با استفاده از مدل رگرسيون چند متغيره ارتباط بين ميزان انتشار گاز دي اكسيد كربن (متغيير وابسته) و توليد ناخالص داخلي، جمعيت و نرخ شهرنشيني (متغييرهاي مستقل) بررسي شد. نتايج رابطه نشان مي دهد كه بين متغيرهاي مورد مطالعه همبستگي بالايي وجود دارد و مي‌بايست با تغيير تكنولوژي و جايگزين كردن منابع جديد انرژي بجاي انرژي‌هاي فسيلي، اين همبستگي را كاهش داد.