ارزيابي اثرات زيست محيطي كاربري هاي آموزشي با استفاده از مدل ردپاي اكولوژيكي، مطالعه موردي دانشگاه كردستان

Evaluating the environmental impacts of educational land use based on the Ecological Footprint Model, Case study University of Kurdistan

يكي از ابزارهايي كه با دقت بالا اثرات زيست محيطي كاربري­هاي شهري را ارزيابي مي­كند و تأثيرات فعاليت­هاي انساني را بر محيط زيست اندازه­ گيري مي­ كند، مدل ردپاي اكولوژيكي (Ecological Footprint) است. اين مدل مقدار بار وارد شده از سوي يك كاربري مشخص بر محيط زيست را برآورد كرده و سطح زمين مورد نياز براي ارائه خدمات پايدار به جمعيت استفاده كننده از آن كاربري را نيز تعيين مي­كند. امروزه كاربرد اين مدل در مطالعات شهري و منطقه‌اي فراگير شده و به همين خاطر در اين تحقيق با استفاده از روش مؤلفه ­اي (يكي از دو روش محاسبه ردپاي اكولوژيكي) و با اندازه ­گيري داده­هاي واقعي، پنج شاخص­ تأثيرگذار بر محيط ‌زيست (از جمله گاز طبيعي، برق، آب، غذا و زباله)، اثرات زيست محيطي دانشگاه كردستان در سال تحصيلي 2015-2014 ارزيابي شده است. نتايج تحقيق نشان مي­دهد كه شاخص ردپاي اكولوژيكي دانشگاه كردستان در سال تحصيلي ياد شده برابر با 0/56- است كه نشانگر عملكرد ناپايدار است. مقدار ردپاي اكولوژيكي دانشگاه كردستان برابر 16 هزار و 675 هكتار جهاني است، بدين معني كه براي جبران مقدار منابع طبيعي مصرف شده و زباله­ هاي ناشي از آن به زميني برابر با 165 برابر وسعت دانشگاه كردستان نياز است. همچنين شاخص­ هاي انرژي (گاز طبيعي و برق) و آب با 72/03 و 0/97 درصد كل ردپاي اكولوژيكي به ترتيب بيشترين و كمترين اثر زيست محيطي را در اين دانشگاه بر محيط پيرامون داشته است. بنابراين مي­ بايست در اين دانشگاه برنامه جامعي به منظور اصلاح الگوي مصرف و در نتيجه كاهش اثرات زيست محيطي اين دانشگاه بر محيط پيراموني ارائه گردد.