انديشه ورزي در آيينه قرآن و نهج‌البلاغه

بدون عنوان

اين پژوهش باهدف بررسي جايگاه انديشه ورزي در قرآن و نهج‌البلاغه انجام‌شده است. روش پژوهش توصيفي-تحليلي بود كه از روش تحليل و استنتاج استقرائي استفاده‌شد. جامعه اصلي پژوهش نهج‌البلاغه (خطبه‌ها، نامه‌ها و حكمت‌ها) و قرآن بود و نمونه پژوهش نيز برابر جامعه يعني كل قرآن و نهج‌البلاغه بود. ابزار گرداوري داده نيز فيش‌برداري بود. يافته‌ها نشان مي‌دهند به استناد آيات قرآن كريم و احاديث وارده از سوي ائمه به‌خصوص امير المومنين علي (ع) در كتاب ارزشمند نهج‌البلاغه توجه خاصي به تفكر و انديشه ورزي داده‌شده و مي‌بايستي بر همه امور و وجوه زندگي فرد و جامعه تفكر و انديشه ورزي حاكم باشد. لذا موضوعات انديشه ؛ روش‌هاي پرورش انديشه و راههاي انديشه ورزي در قرآن و نهج‌البلاغه در اين پژوهش مورد بررسي قرار گرفته است.

بدون چكيده