مصداق قاعده الواحد در فلسفه ملاصدرا

يكي از قواعد مهمي كه ملاصدرا مانند حكماي سلف، آن را در فلسفه خود بيان كرده، قاعده «الواحد لايصدر عنه الا واحد» است. اگرچه وي اين قاعده را از مستقلات عقلي دانسته و مفاد اين قاعده را تا حدودي شبيه حكماي پيش از خود مطرح كرده است؛ اما با توجه به نظرات وي در باب وحدت شخصي وجود، قاعده بسيط الحقيقه، جايگزيني تجلي و تطور به جاي عليت و بحث توحيد، نمي‌توان مصداقي بر اين قاعده در فلسفه او ارائه كرد. طرح قاعده بسيط الحقيقه و حذف عليت به معناي رايج آن، وحدت شخصي وجود را تائيد مي‌كند، در نتيجه هيچ موجودي غير از خداوند از وجود حقيقي برخوردار نخواهد بود و همه موجودات در حكم سايه‌ها و تجليات آن وجود حقيقي، محسوب خواهند شد. با حذف دوئيت در وجود، قاعده الواحد مصداق‌هاي متداول خود را از دست خواهد داد زيرا صدور در اين قاعده فرع بر دوئيت و كثرت است.

One of the important rules that Mulla Sadra has stated in his philosophy, as his preceding philosophers did, is the "Al-Wahed Rule (the one does issue him only the one)". He proclaims that this rule is justifiable purely by reason, and discusses the content of this rule in a way comparable to that of his predecessors. However, given his views on the personal unity of existence, the “Basit al-Haghigha” rule, the substitution of causation and monotheism (Tawhid) with manifestation and evolution falls short of exemplifying this philosophy. Raising Basit al-Haghigha rule and rejecting causality in its common sense underline the personal unity of existence. Therefore, no being other than God will have a true existence, and all beings are nothing but shadows and manifestations of that true being. By rejecting duality in existence, the Al-Wahed rule loses its conventional instances, as Sodur (emanation) in this rule is secondary to duality and plurality