مروري بر پوشش‌هاي سراميكي سخت مورد استفاده در اصلاح سطح ايمپلنت‌هاي فلزي

بدون عنوان

انتخاب و آماده سازي مواد جهت كاشته شدن در بدن يكي از حساس­ترين مسائل در حوزه مهندسي است. مواد زيستي فلزي نظير تيتانيم و آلياژهاي آن، فولادهاي زنگ نزن، آلياژ كبالت-كروم و غيره به دليل دارا بودن خواص مكانيكي قابل قبول از گزينه­ هاي­ مناسب در كاربردهاي پزشكي مي­باشند. اما اين فلزات زيست خنثي هستند و لذا يكپارچگي آن­ها با بافت­ هاي استخواني اطراف امكان پذير نيست. از طرفي، شرايط موجود داخل بدن موجب مي­شود تا ايمپلنت­هاي فلزي كاشته شده در معرض سايش باشند. بقاياي حاصل از اين سايش اغلب موجب التهاب و پاسخ­هاي ايمنولوژيك مي­شوند. در موارد حادتر، سلول­هاي زيستي بر روي ذرات حاصل از سايش قرار گرفته و سبب ايجاد فصل مشترك سست بين ايمپلنت و بافت ميزبان مي­شوند. همچنين خوردگي ايمپلنت­هاي فلزي سبب انتشار يون­هاي سمي و نيز افت خواص مكانيكي مي­شود. لذا به منظور بهبود زيست سازگاري، جلوگيري از خوردگي، سايش و شكست­هاي خستگي، اصلاح سطح فلزات زيستي كاشته شده توسط پوشش­هاي سراميكي سخت به خصوص در نواحي تحت بارگذاري شديد، پيچيده و متناوب حائز اهميت است. هدف از اين مقاله معرفي و بررسي ويژگي­هاي پوشش­هاي سراميكي مورد استفاده جهت اصلاح سطح ابزار جراحي و ايمپلنت­هاي فلزي و نيز روش­هاي اعمال آن­ها مي­باشد.

no abstr