مقايسه‌ي اثربخشي گروه‌درماني مبتني بر پذيرش و تعهد و گروه‌درماني شناختي - رفتاري بر كمال‌گرايي و عزت‌نفس زنان داراي نارضايتي از تصوير بدني

Comparison The effectiveness Acceptance and Commitment group therapy and Cognitive- Behavior group therapy on Perfectionism and self-esteem women with body image dissatisfaction

مقدمه: هدف پژوهش حاضر مقايسه اثربخشي گروه‌درماني مبتني بر پذيرش و تعهد و گروه‌درماني شناختي - رفتاري بر كمال‌گرايي و عزت‌نفس زنان داراي نارضايتي بدني بود. روش: پژوهش از نوع آزمايشي و طرح پيش‌آزمون - پس‌آزمون با دو گروه آزمايش و يك گروه پيگيري همراه با پيگيري 3 ماهه بود. جامعه آماري شامل زنان 23-38 ساله داراي نارضايتي از تصوير بدني كه در سال 95-1396 به مراكز سلامت شهرداري تهران مراجعه نمودند، بود. از طريق نمونه‌گيري خوشه‌اي از بين 453 نفر، با توجه به نمرات برش در پرسشنامه‌ها، ملاك‌هاي ورود و خروج، تعداد 45 زن انتخاب و به‌طور تصادفي در سه گروه (مبتني بر پذيرش و تعهد و شناختي - رفتاري و كنترل) جايگزين شدند. ابزارهاي پژوهش عبارت از مصاحبه ساختاريافته، پرسشنامه‌هاي روابط چند بعدي بدن - خود (كش، 1997)، كمال‌گرايي چند بعدي تهران (بشارت، 1386) و عزت نفس (روزنبرگ، 1965) بود. گروه‌هاي آزمايشي 12 جلسه، 90 دقيقه‌اي (هفته‌اي يك جلسه) تحت گروه‌درماني قرار گرفتند. نتايج: يافته‌هاي تجزيه‌ و تحليل واريانس آميخته و آزمون تعقيبي بنفروني نشان داد الف) افزايش معنادار عزت‌نفس در مرحله پس‌آزمون و پيگيري (0/01>P) ب) كاهش معنادار كمال‌گرايي در مراحل پس و پيگيري (0/01>P)؛ د) دو روش به يك‌ميزان بر عزت‌نفس (0/01>P؛ 13/16=F) و كمال‌گرايي (0/05>P؛ 4/91=F) تأثيرگذار بوده‌اند. بحث و نتيجه‌گيري: استفاده از اين روش‌هاي مداخله مي‌تواند در بهبود مشكلات روان‌شناختي اين گروه از افراد مؤثر باشد.

The aim of this study was Comparison effectiveness Acceptance and Commitment group therapy and Cognitive- Behavior group therapy Perfectionism and self-esteem women with body image dissatisfaction. Method: The present study was experimental with pre-test, post-test and control group. It also concluded a 3 month follow up. The statistical population consisted of 1064 female (23-38 age) with body image dissatisfaction that had refer to health centers of Tehran municipal during 95-1396. The sample of this study was cluster sampling method which 45 females from 453 questionnaire were selected based on the cut point, inclusion and exclusion criteria was designed in 3 groups(ACT, CBT, Control) randomly. The experimental groups received 12 sessions Acceptance and Commitment Therapy and Cognitive-Behavioral Therapy (90 minutes a week) in groups. The instrument in this study were Multidimensional Body–Self Relations Questionnaire (Cash 1997), Tehran Multidimensional Perfectionism Scale (Besharat 2007) and Rosenberg self-esteem (1965) scale. Results: Analysis of Mixed Variance and Bonferroni showed significantly: A- increase self-esteem in pretest and follow up (P=0/01), B- in decreasing perfectionism in pretest and follow up (P=0/01), D- both of therapies was effective on self- esteem (F= 13/16, P=0/01), and perfectionism (F= 4/91, P=0/05) at the same level. Conclusion: These intervention can be used in the improvement of psychological problems in this group.