مفهوم بشريت در آيينۀ مكاتب حقوق بينالملل؛ جدال رويكرد مديريتگرا در برابر طرح انساني شدن

در ادبيات حقوقي معاصر اختلاف نظر بسياري پيرامون مفهوم بشريت وجود دارد. هريك از مكاتب و رويكردهاي حقوقي با توجه به مبناي مورد قبول خود، نسخه‌اي متفاوت با مفهوم بشريت و جايگاه آن در حقوق بين‌الملل را به‌تصوير مي‌كشند. مكاتب حقوق طبيعي و پوزيتيويستي و نرماتيويستي برداشت موردنظر خود را بر اين مفهوم حقوقي تحميل مي‌كنند. از سوي ديگر، نگرش انتقادي به حقوق بين‌الملل نارسايي‌هاي اين انديشه‌ها را بيان مي‌كند. نكتۀ قابل تأمل در اين خصوص، تأثير جدال‌هاي نظري موجود در خصوص ظرفيت اين مفهوم در تغيير روند تحولات حقوق بين‌الملل است؛ وگرنه در چارچوب تحليل‌هاي فني در خصوص صورت حقوقي بالفعل اين مفهوم، مناقشۀ چنداني وجود ندارد. در اين پژوهش با روش تحليلي- توصيفي، بشريت بر اساس معيارها و ضوابط حاكم بر چارچوب‌هاي فكري مكاتب عمدۀ حقوق بين‌الملل مورد سنجش قرار خواهد گرفت تا تصاوير مختلفي كه از مفهوم بشريت در قالب تئوري‌هاي حقوقي ترسيم شده است، تحليل شود.