گفتمان نسلي زنان كهنسال و جوان در خانواده ايراني

در اين پژوهش، محقق كوشيده است به مطالعه روابط دورن خانواده از منظر روابط ميان دو نسل زنان كهنسال ، بپردازد تا در يابد كه اين روابط تابع چه گفتمان هايي است و آيا اين گفتمان ها به هم نزديك اند يا نشانه مشهودي از فاصله ميان اين دو نسل به حساب مي آيند؟ روش مورد استفاده محقق ، بهره گيري از رهيافت كيفي ، مبتني بر روش داده بنياد تحليل موقعيت با استفاده از مصاحبه هاي روايي بوده است و نمونه هدفمند ، به تعداد20 مورد از شهروندان زن تهراني انتخاب گرديد. يافته هاي مطالعه نشان داد كه روابط ميان دو نسل زنان، در خانواده ايراني، همگرا است و در عين تفاوت گفتمان سنت پيشگي زنان كهنسال و پشرو بودن زنان جوان، اما هر دو در گفتماني به هم نزديك مي شوند كه گفتمان نوگرايي است .خانواده در عين تفاوت ها ، در مسير تهديد نسلي قرار ندارد و هم چنان خانواده ، موضوع داراي اهميت و اولويت نسل ها است.