بررسي رابطه سبك هاي فرزندپروري ادراك شده با بهزيستي هيجاني و بهزيستي اجتماعي دانش‌آموزان

The study of relationship between perceived parenting styles with emotional well-being and social well-being of students

هدف از اين بررسي رابطه سبك­هاي فرزندپروري ادراك شده با بهزيستي هيجاني و بهزيستي اجتماعي دانش‌آموزان دوره اول متوسطه بود. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانش‌آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر تهران در سال 96-95 تشكيل مي ­دادند. روش پژوهش توصيفي و از نوع همبستگي بوده و با توجه به جدول مورگان تعداد 229 دانش‌آموز به روش نمونه‌گيري خوشه‌اي انتخاب و به پرسشنامه‌ها پاسخ دادند. براي جمع‌آوري اطلاعات پژوهش حاضر از پرسشنامه سبك فرزندپروري ديانا بامريند (1967) و پرسشنامه بهزيستي ذهني توسط كييز و ماگيارمو (2003) استفاده شده است. براي تجزيه و تحليل داده­ ها از روش­هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون و ضريب رگرسيون استفاده شد و نتايج تحليل داده‌ها بيانگر آن بود كه بين سبك­هاي فرزندپروري با بهزيستي اجتماعي و بهزيستي هيجاني رابطه وجود دارد و سبك فرزندپروري اقتدار منطقي با زيرمولفه­ هايي از بهزيستي اجتماعي (مقبوليت اجتماعي، واقع ­گرايي اجتماعي، مشاركت اجتماعي و پيوستگي اجتماعي) رابطه­ي مثبت و معناداري وجود دارد؛ همچنين بين سبك فرزندپروري اقتدار منطقي با بهزيستي هيجاني مثبت و منفي رابطه­ ي معناداري وجود دارد و اين در حالي بود كه بين سبك­هاي فرزندپروري آزادگذاري مطلق و استبدادي با اين مولفه­ ها ارتباط معني ­داري به دست نيامد.

The aim of this study was to investigate the relationship between perceived parenting styles with emotional well-being and social well-being of high school girl students in Tehran's 2nd district. The statistical population of this study was all high school girl students in Tehran during the years 2016-2017. The research method was descriptive and correlational; According to Morgan's table, 229 students were selected by cluster sampling and responded to the questionnaires. For data collection, Baumrind's parenting style questionnaire (1967), and Keyes & Magyar-Moe’s subjective well-being questionnaire were used. Pearson correlation coefficient and regression coefficient were used to analyze the data. The results of data analysis indicated that there was a relationship between parenting styles with social well-being and emotional well-being and There was a positive and significant relationship between the authoritative parenting style with subcomponents of social well-being (social acceptability, social realism, social participation, and social cohesion); there was also a significant relationship between the authoritative parenting style with positive and negative emotional well-being, while there was no meaningful relationship between Absolute permissive and authoritarian parenting styles with these components.