مطهري و سنّت‌هاي جامعه‌شناسي: نگاهي آلترناتيو

شايد اغراق نباشد اگر بگوييم يكي از بنيادي‌ترين پرسش‌ها در جامعه‌شناسي اين است كه «جامعه‌شناس» كيست؟ به عبارت ديگر، معيار تعيين تشخص يك انديشمند به جامعه‌شناس بودن يا نبودن بر چه مبنايي استوار است؟ البته ممكن است در قرن بيست و يكم ميلادي اين پرسش براي بسياري از خوانندگان بي‌ربط جلوه كند، اما با «چرخش‌هاي پست مدرني» و امكان فضاها و روايت‌هاي موازي، پرسش از جامعه‌شناسي، پرسش از خلق روايت‌هاي غير اروپامدارانه است و در اين بستر، ما تلاش كرده‌ايم مطهري را در نسبت با سنت‌هاي جامعه‌شناسي در منظري آلترناتيو مطرح كنيم.

It may not be an exaggeration to argue that one of the most fundamental questions in sociological discourses is that who is a “sociologist”? in other words, what is the criteria of considering or sidelining someone as a sociologist? Of course, this question may be of no interest for many readers in the 21th century but thanks to “postmodern turns” and making of parallel worlds, to question the criteria of sociologically is an act of going beyond Eurocentric vision of sociological imagination. In this context, I think it is high time to reconceptualize Muttahari within the parameters of sociological imagination.