رابطه ارزش افزوده بخش آب با ارزش افزوده بخش‌هاي كشاورزي، صنعت و برق در استان مازندران

آب منبع حياتي براي هر پديده زيستي و انساني است. امروزه مديريت و حفاظت آب نه تنها در كشورهاي در حال توسعه، بلكه در كشورهاي توسعه يافته نيز داراي اهميت زيادي است. در اقتصاد سنتي، آب به‌عنوان يك عامل توليدي در حساب­هاي ملي وارد نمي­شود. ولي در واقعيت، آب به­طور مستقيم و غيرمستقيم نهاده‌ اوليه بسياري از كالاها و خدمات است. براي بررسي تأثير رشد ارزش افزوده بخش‌هاي كشاورزي، صنعت و برق بر رشد ارزش افزوده بخش آب در استان مازندران، ضرايب مدل ARDL با استفاده از نرم­افزار ميكروفيت تخمين زده شدند. براي بررسي ايستايي متغيرها، از آزمون ريشه واحد ديكي- فولر تعميم يافته استفاده شد. آزمون ايستايي متغيرها نشان داد كه تمام متغيرها در سطح اطمينان 95 درصد معني­دار بودند و با تئوري نيز سازگاري داشتند. بر اساس نتايج به­دست آمده از تخمين مدل، يك درصد افزايش (كاهش) در ارزش افزوده بخش­هاي صنعت و برق به‌ترتيب منجر به 54/0 و 39/0 درصد افزايش (كاهش) در ارزش افزوده بخش آب شد. همچنين، يك‌ درصد افزايش (كاهش) در ارزش افزوده بخش كشاورزي باعث 54/0 درصد كاهش (افزايش) در ارزش افزوده بخش آب شد. بخش­هاي صنعت و برق به­ترتيب بيشتر از بخش كشاورزي بر ارزش افزوده بخش آب مؤثر بودند. بر اساس نتايج، صرفه­جويي در مصرف آب در بخش­هاي كشاورزي، صنعت و برق سبب افزايش تأثير ارزش افزوده اين بخش­ها بر ارزش افزوده بخش آب مي­شود.