جهات جلب ثالث

دعواي جلب ثالث يكي از دعاوي طاري بوده كه به اصحاب دعواي اصلي اجازه مي دهد شخص ثالثي را به دادرسي جلب و او را تبديل به يكي از اصحاب دعوا نمايند. قانون آيين دادرسي مدني ايران ، برخلاف بعضي از كشورها مثل لبنان، هيچ اشاره اي به اهداف و جهات جلب ثالث نكرده و در ماده 135 موضوع را به طور مطلق بيان كرده است. با توجه به اطلاق اين ماده و با استناد به پاره اي از قواعد ديگر هم چون خوانده محسوب شدن مجلوب ثالث و جلوگيري از تجديد و تكرار دعاوي و در نتيجه از بين بردن زمينه ي صدور آراء متعارض ، مي توان مدعي شد كه براي طيف وسيعي از موارد امكان استفاده از جلب ثالث وجود دارد . بدين ترتيب ، خواهان دعواي اصلي مي تواند ثالثي را جلب و تقاضاي محكوميت او را براي خواسته اي همانند خواسته دعواي اصلي و يا مرتبط با آن بنمايد. هم چنان كه خوانده نيز مي‌تواند با جلب ثالث وي را در برابر خواهان دعواي اصلي و يا در برابر خود در معرض محكوميت قرار دهد. به علاوه ، جلب ثالث مي تواند وسيله اي كمكي و مقدماتي براي جالب جهت پيروزي در دعواي اصلي باشد كه گاهي از آن به جلب ثالث كمكي ياد مي شود.