تأثير پساب فاضلاب و زئوليت بر عملكرد وش و برخي اجزاي عملكرد پنبه (مطالعه موردي: تربت حيدريه)

با توجه به محدوديت منابع آب موجود در كشور استفاده از آب­هاي غيرمتعارف امري ضروري به نظر مي­رسد. از طرفي كاربرد مواد معدني مانند زئوليت به‌منظور بهبود رشد گياهان و كاهش اثرات مضر پساب، ضروري است. پژوهش حاضر به‌منظور بررسي اثر آبياري با پساب به همراه زئوليت بر پنبه در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي و به­صورت فاكتوريل در تربت حيدريه انجام شد. بدين‌منظور تيمار آبياري در دو سطح (I1: آبياري با آب معمولي و I2: آبياري با پساب) و تيمار زئوليت در دو سطح (Z0: بدون كاربرد زئوليت و Z1: استفاده از زئوليت پتاسيمي در سطح چهار درصد وزني) و با سه تكرار درنظر گرفته شد. نتايج نشان دادند نوع آب آبياري بر شاخص بذر، عملكرد وش، وزن پنبه‌دانه، تعداد برگ در بوته و درصد كيل اثر معني‌داري داشت. مقدار زئوليت بر هيچ كدام از صفات درصد كيل، شاخص بذر، وزن پنبه‌دانه، تعداد برگ در بوته و عملكرد وش اثر معني‌داري نشان نداد. برهم‌كنش نوع آب آبياري و مقدار زئوليت نيز فقط براي صفت تعداد بوته اثر معني‌داري داشت. نتايج نشان دادند بيشترين درصد كيل، وزن پنبه‌دانه و تعداد برگ در تيمار آبياري با پساب بدون كاربرد زئوليت (I2Z0) (به‌ترتيب 3/64، 23/11 گرم و 3/36 عدد) و كمترين مقدار براي شاخص بذر، عملكرد وش و تعداد برگ در تيمار آبياري با آب معمولي با كاربرد زئوليت پتاسيمي (I1Z0) به­ترتيب 52/0، 78 گرم و 8/24 عدد به­دست آمدند.