جمعيت ميكروبي و گونه‌هاي غالب در گردوغبار مناطق شمالي استان سيستان و بلوچستان

مطالعات زيادي روي خصوصيات مختلف گردوغبار انجام شده است، يكي از مهم‌ترين خصوصيات گردوغبار توان حمل و جابه‌جايي وسيع ميكروارگانيسم‌هاي مختلف از نقاط برداشت است. هدف از اين تحقيق بررسي جمعيت باكتريايي و قارچي موجود در گردوغبار و شناسايي گونه‌هاي غالب آنها در يك رخداد طوفان شديد در مناطق شمالي استان سيستان و بلوچستان است. گردوغبار در طول طوفان‌ گردوغباري طي روزهاي 9-6 شهريورماه سال 1394 از پنج شهرستان شمالي استان سيستان و بلوچستان توسط نمونه‌گير سيفوني جمع‌آوري شد و پس از تهيه سري رقت و كشت درون پتري‌ديش جمعيت ميكروبي تعيين و گونه‌هاي غالب باكتريايي و قارچي شناسايي شدند. نتايج نشان داد كه جمعيت باكتري‌هاي هوازي و بي‌هوازي در گردوغبار شهرستان هيرمند بيشترين (به‌ترتيب CFU/g 1875000 و CFU/g 156667) است. بيشترين جمعيت قارچ‌هاي هوازي درشهرستان زابل (CFU/g 833) و بيشترين جمعيت قارچهاي بي‌هوازي در شهرستان زهك (CFU/g 2167) مشاهده شد. فراوان‌ترين نوع باكتري در اين تحقيق Bacillus sp و سپس Streptomyces pactum بودند. فراوان‌ترين نوع قارچ در اين تحقيق Penicillium sp بود و دومين گونه قارچي غالب از نوع Aspergillus بود. نتايج حاكي از جمعيت بالا و متنوعي از انواع گونه‌هاي ميكروبي و به‌ويژه قارچ‌هاي بيماري‌زا در گردوغبار منطقه بود.