تأثير بيوچار ضايعات هرس درختان ميوه بر برخي خصوصيات بيولوژيكي خاك در شرايط رايزوباكس

پيروليز ضايعات هرس درختان با تبديل شدن به بيوچار همراه با تلقيح ميكروبي از راهكارهاي بهبود خصوصيات بيولوژيك در خاك­هاي آهكي است. به‌منظور بررسي تأثير بيوچار بر برخي از خصوصيات بيولوژيكي خاك در حضور ميكروارگانيسم­ها آزمايشي به‌صورت فاكتوريل با طرح كاملاً تصادفي تحت شرايط گلخانه در رايزوباكس اجرا شد. فاكتورها شامل مواد آلي (بيوچار ضايعات هرس و شاهد)، تلقيح ميكروبي (قارچ ميكوريز آربوسكولار و باكتري PGPR) و خاك (خاك ريزوسفر و غيرريزوسفر) بودند. پس از پايان دوره رشد گياه گندم، تنفس ميكروبي (BR)، تنفس برانگيخته با سوبسترا (SIR)، كربن زيست‌توده ميكروبي (MBC)، فسفر زيست‌توده ميكروبي ((MBP، آنزيم‌هاي فسفاتاز اسيدي (ACP) و قليايي (ALP) در خاك­هاي ريزوسفري و غيرريزوسفري تعيين شد. نتايج نشان داد كه كاربرد بيوچار و تلقيح ميكروبي باعث افزايش BR، SIR، MBC، MBP، ALP و كاهشACP نسبت به تيمار شاهد شد. به‌طوري كه بيشترين افزايش مقدار BR، SIR و MBC مربوط به تيمار تلقيح ميكوريزي بيوچار بود. افزايش 67/2 برابري فعاليت ACPنسبت به تيمار شاهد در تيمار بيوچار تلقيح باكتريايي مشاهده شد. همچنين بيوچار ضايعات هرس مقدار MBC، MBPوALP را ‌به‌ترتيب 65/45، 22/56 و62/35 درصد در خاك ريزوسفر نسبت به غيرريزوسفر افزايش داد. تلقيح ميكروبي منجر به افزايش 31/1 و 41/1 برابري MBP و ACP در خاك ريزوسفري در مقايسه با خاك غير ريزوسفر شد. تلقيح باكتريايي در خاك ريزوسفري 31/28 درصد فعاليت آنزيم ACP در مقايسه با خاك غيرريزوسفر افزايش داد. چنين استنباط مي‌شود كه كاربرد بيوچار در شرايط تلقيح ميكروبي منجر به بهبود خواص بيولوژيكي خاك مي‌شود.