مطالعات آزمايشگاهي استحكام بخشي سنگ در معماري صخره كند روستاي تاريخي كندوان

كليه سنگ­هاي به كار رفته در ساخت يادمان­هاي تاريخي و فرهنگي تحت تاثير هوازدگي، به معناي ايجاد تغييرات ساختاري در سطح و عمق سنگ، دچار انواع مختلف آسيب و در نهايت تخريب مي­شوند. توف­هاي آتشفشاني با خواصي چون نرمي، تخلخل بالا، سبكي، سهولت در كنده­كاري و كارپذيري در ساخت بسياري از آثار شاخص معماري جهان مورد استفاد قرار گرفته­اند، اين گونه سنگ از نظر دوام، جزو سنگ­هاي ضعيف محسوب مي­شود. از اين رو عوامل مختلف موجب هوازدگي، پيشروي تخريب و در نهايت فرسايش سريعتر آن نسبت به ديگر سنگ­هاي آذرين مي­گردند. از جمله روش­هاي حفاظت سنگ­هاي تاريخي درمان­هاي مبتني بر استجكام بخشي و مقاوم نمودن سطح با استفاده از مواد شيميايي و رزين­هاي پليمري در برابر عوامل فرساينده است. هدف اين تحقيق ارزيابي بهبود خواص مقاومتي توف­هاي آتشفشاني معماري صخره­كند در روستاي تاريخي كندوان با استفاده از عمليات درماني مبتني بر استحكام بخشي است. در همين راستا از روش­هاي آناليزهاي پتروگرافي مقطع نازك، پراش پرتو ايكس( XRD ) و آزمون­هاي مبتني بر شناسايي خواص فيزيكي و مكانيكي شامل: جذب آب در شرايط اتمسفري و جذب موئينگي، چگالي و تخلخل سنجي، به علاوه شاخص دوام وارفتگي و مقاومت فشاري تك محوري براي ساختارشناسي و همچنين ارزيابي كارايي مواد مورد استفاده شامل: مواد استحكام بخش اتيل سيليكات و نانو سيليكات استفاده شده است. نتايج مطالعه نشان دهنده خواص فيزيكي – مكانيكي بسيار ضعيف سنگ توف ليتيكي كندوان دارد كه اين امر باعث تشديد فرسايش و تخريب سطوح بيروني گرديده است و ديگر اينكه كارايي اين دو ماده در مقابل آزمون­هاي مبتني بر هوازدگي، مقاومت فشاري و مقايسه خواص فيزيكي در بهبود مقاومت مكانيكي سنگ هوازده كندوان نسبت به نمونه­ هاي هوازده و بكر اوليه قابل قبول است كه انجام آزمون­هاي ميداني با استفاده از اين مواد را توصيه مي­كند.

اين مقاله فاقد چكيده لاتين است.