تحليل روند تغييرات تراز آب زيرزميني با استفاده از روش ناپارامتري من- كندال (مطالعه موردي: دشت تبريز)

مطالعه روند تغييرات تراز آب زيرزميني در هر منطقه به‌ويژه در مناطق خشك و نيمه‌خشك از اهميت بسزايي برخوردار است. در اين مطالعه روند تغييرات تراز آب زيرزميني در دشت تبريز با استفاده از روش ناپارامتري من- كندال بررسي شد. در مطالعه روند تغييرات تراز آب زيرزميني از اطلاعات 14 حلقه چاه پيزومتري طي دوره آماري 1393-1370 در سطوح معني‌داري 1، 5 و 10 درصد در آزمون روند، بهره گرفته شد. روش تخمين‌گر سن براي ارزيابي شيب خط روند و روش وان بل- هوگس نيز به‌منظور بررسي همگني روندها استفاده شد. نتايج حاكي از اين است كه تراز آب زيرزميني دشت تبريز در اكثر چاه­هاي مورد بررسي روند نزولي معني‌داري داشت. كمترين شيب خط روند تراز آب زيرزميني در ايستگاه سعيدآباد در بهمن‌ماه برابر 57/1- متر در سال به‌دست آمد. طبق اطلاعات به ­دست آمده روند تراز آب زيرزميني همه ايستگاه­ ها در ماه فروردين منفي بود كه بيشترين روند منفي متعلق به ايستگاه ديزج ليلي­خاني (آماره Z معادل 6/47-) است كه در سطح يك درصد معني‌دار است. كمترين روند منفي نيز متعلق به ايستگاه آناخاتون (آماره Z معادل 0/322-) است. ماه‌هاي فروردين، ارديبهشت و بهمن در مقايسه با ساير ماه­ها روند نزولي بيشتري از خود نشان دادند.