بررسي تحليلي چهار بعد ميانجيگري فناورانه «آموزش معكوس» در رويكرد پساپديدارشناسي

ميانجيگري فناورانه در مركز تفكر پساپديدارشناسي واقع است. دون آيدي به چهار رابطه انسان و جهان – تجسم، هرمنوتيك، تغير، پس زمينه- كه از طريق اثرات واسطه اي خاص رابطه انسان و جهان را شكل و تغيير مي دهد، اشاره مي كند. وي دو ويژگي خاص بزرگنمايي و تقليل در كاربرد هر گونه فناوري را ذكر كرده و معتقد است كه كاربرد هر فناوري در عين اينكه باعث افزايش در يك زمينه زندگي انسان مي شود، يك جنبه از زندگي انسان را كاهش مي دهد. اين ساختار افزايشي-كاهشي، يك دو بعدي است كه نشان مي دهد چگونه واسطه گري فناورانه، انسان و جهان را شكل مي دهد. در اين مقاله با روش پساپديدارشناسي درباره شناسايي و تبيين افزايش ها و كاهش ها در ابعاد مختلف ميانجيگري فناورانه در رابطه انسان و جهان در كلاس معكوس بحث مي شود. نتايج تحقيق بيان كننده افزايش ها و كاهش هايي در چهار بعد در آموزش معكوس است؛ آموزشي كه توانسته نقص هاي آموزش سنتي و آموزش الكترونيكي را تا حد زيادي مرتفع كند و بسياري از مسايل مبتلا به نظام تربيتي موجود را رفع نمايد. در نهايت بايد اشاره كرد كه دستيابي به افزايش ها و كاهش هاي آموزش معكوس در ابعاد چهارگانه پيش گفته، به ما كمك مي كند تا درك روشني از برآورد خود از كلاس معكوس در سطح اجتماعي و شخصي بدست آوريم.