نيچه و خاستگاه «درباره‌ي تاريخ احساس‌هاي اخلاقي»

فصل دوم بشري بس_بسيار بشري با عنوان «درباره‌ي تاريخ احساس‌هاي اخلاقي» بيانگر اولين مواجهه‌ي جدي و مستقيم نيچه با مسأله‌ي اخلاق در آثار منتشرشده‌ي وي است و از اين‌رو از اهميت بسياري در شكل‌گيري انديشه‌هاي نيچه در مقام يك فيلسوف اخلاق برجسته برخوردار است. مقاله‌ي كنوني نخست مي‌كوشد نشان دهد كه چرا و چگونه نيچه به تاريخ احساس‌هاي اخلاقي در دوران مياني تفكرش عطف نظر كرد و در واقع خاستگاه آن كدام است و اين عطف نظر از چه مسيري و در چه بستري رشد كرد. براي نشان دادن اين مسير و بستر، نويسنده به بررسي پس‌زمينه‌ي مطالعاتي نيچه در فلسفه‌ي اخلاق شوپنهاور و پل ره مي‌پردازد و آن‌مايه از افكار اين دو انديشمند را كه مورد توجه و دغدغه‌ي نيچه در تاريخ احساس‌هاي اخلاقي بوده است بررسي مي‌كند. سپس ضمن بررسي فصلِ «درباره‌ي تاريخ احساس‌هاي اخلاقي» نشان مي‌دهد كه چگونه و دقيقاً بر سر چه مباحثي نيچه مسير خود را از شوپنهاور و پل ره جدا مي‌كند و راه را براي ظهور يك تبارشناسي-روانشناسي اخلاق در آثار مياني و سپس‌تر در آثار متأخر خود باز مي‌كند.